Derby Madrytu

Derby Madrytu, El Derbi madrileño to budzące wielkie emocje wśród pasjonatów spotkania dwóch stołecznych klubów – Realu i Atlético.  Warunki tych potyczek są jasne: ten, kto wygrywa rządzi w stolicy do momentu rozegrania kolejnego spotkania.

W całej historii spotykali się w różnych rozgrywkach – od rozgrywek ligowych, przez Puchar Króla, Puchar Ligi Hiszpańskiej czy nawet Puchar Europy. Ponadto wielokrotnie obie drużyny mierzyły się w meczach towarzyskich.

Oba kluby różnią się pod wieloma względami, w tym także w aspekcie politycznym czy kibicowskim. Na początku istnienia obu klubów zarysował się wyraźny podział pomiędzy kibicami obu klubów. Szefostwo Realu podniosło ceny biletów, w związku z tym na mecze Królewskich przychodzili jedynie bogaci mieszkańcy Madrytu, czyli burżuazja i bogaci mieszczanie. Natomiast publiczność rywala Realu stanowiła w głównej mierze biedniejsza część miasta, jak robotnicy czy proletariat. Pierwsi często utożsamiali się z poglądami prawicowymi, drudzy – z lewicą.

Różnice widać także w przypadku stadionów obu klubów. Stadion Realu – Estadio Santiago Bernabéu został wybudowany przy arystokratycznej ulicy Castellana, podczas gdy stadion Atlético, Estadio Vicente Calderón powstał przy browarze nad rzeką Manzanares. Początkowo Atlético było ulubionym zespołem reżimu generała Franco, zwłaszcza w okresie, gdy klub otrzymywał dotacje z Hiszpańskich Sił Powietrznych. Sytuacja zmieniła się w latach 50., gdy reżim z czasem zaczął popierać Królewskich z Madrytu. Zespół otrzymał wsparcie rządu także w początkowych czasach po utworzeniu Pucharu Europy, gdy pięciokrotnie zdobywał to trofeum. Z tej też okazji kibice Atlético utworzyli przyśpiewkę ze słowami „Real Madrid, Real Madrid, el equipo del gobierno, la verguenza del país” („Real Madryt, Real Madryt, drużyna rządu, wstyd dla kraju”).

Pierwsze w historii derby Madrytu rozegrano 2 grudnia 1903 roku i w meczu tym 1:0 zwyciężyło Atlético, grające wówczas pod nazwą Athletic. W tym samym roku rozegrano jeszcze dwa kolejne spotkania pomiędzy tymi drużynami. W pierwszym zwyciężył Real 2:0, w drugim Atlético 5:0.

Natomiast pierwsze derby w rozgrywkach ligi hiszpańskiej odbyły się 24 lutego 1929 roku. Real wygrał 2:1, a gole w tym meczu zdobywali: dwukrotnie Ramón Triana dla Królewskich i Luis Marín Sabater dla Los Colchoneros.

OGÓLNE STATYSTYKI

La Liga

W rozgrywkach La Liga Real ma wyraźną przewagę nad Los Colchoneros. Na dzień dzisiejszy dochodziło do 146 starć:
- 79 zwycięstw Realu
- 35 zwycięstw Atletico
- 32 remisy

Copa del Rey

Na 39 rozegranych meczów w Pucharze Króla Atletico wygrało 9 meczów, 14 kończyło się remisem, a 16 razy wygrał Real Madryt.

Pierwszy pucharowy mecz został rozegrany 5 lutego 1928 roku i zakończył się jednobramkowym zwycięstwem Realu.

Finały Copa del Rey

W finałach Pucharu Króla czterokrotnie mierzyły się oba zespoły (1960, 1961, 1975, 1992). W tej statystyce przewagę ma Atletico, które tylko raz w decydującym spotkaniu przegrało z odwiecznym rywalem.

1960: Atletico na Estadio Santiago Bernabeu wygrywa 3-1 z Realem, a bramki dla „Los Colchoneros” strzelają: Jones, Joaquin Peiro, Enrique Collar.

1961: Atletico ponownie na Santiago Bernabeu zdobywa Puchar Hiszpanii. Zwycięstwo 3-2 zapewnili: Joaquin Peiro (2 gole) i Mendonca.

1975: Jedyny triumf Realu Madryt w finale Copa del Rey z Atletico. Finał rozegrany tym razem na Vicente Calderón zostaje rozstrzygnięty w serii rzutów karnych po bezbramkowym remisie.

1992: Atletico broni Puchar Króla ponownie zwyciężając na Santiago Bernabeu (2-0). Na listę strzelców wpisują się: Paulo Futre i Bernd Schuster.

Puchar Ligi

W nieistniejących dziś rozgrywkach Pucharu Ligi Hiszpańskiej, do dwumeczu między stołecznymi klubami doszło w sezonie 1984/85.

W rozgrywanym przed własną publicznością spotkaniu, „Los Rojiblancos” pokonali Real Madryt 3-2 (Rubio, Arteche, Cabrera; Pineda, Santillana). O zdobyciu pucharu zadecydował jednak rewanżowy mecz, w którym Atletico przegrało 2-0.

Puchar Europy

Do tej pory tylko raz w rozgrywkach Pucharu Europy doszło do rozegrania Wielkich Derbów Madrytu. Było to w sezonie 1958/59, gdy obie drużyny trafiły na siebie w półfinale rozgrywek. Real Madryt bronił wówczas tytułu, a ponadto był ówczesnym mistrzem Hiszpanii. Los Rojiblancos z kolei w Pucharze Europy grali dzięki temu, iż w poprzednim sezonie zajęli drugą pozycję w lidze.

Pierwszy mecz, który rozegrany został na obiekcie Los Blancos wygrali gospodarze 2-1. W rewanżu na Estadio Metropolitano w Madrycie Atlético zwyciężyło rywala zza miedzy 1-0. Jako, że nie istniała jeszcze wtedy zasada podwójnie liczonych goli na wyjeździe, kwestię awansu miał rozstrzygnąć dodatkowy mecz na El Romareda w Saragossie. Spotkanie okazało się dla czerwono-białych pechowe – Real Madryt wygrał 2-1 dzięki golom Alfredo Di Stéfano i Ferenca Puskása, co zadecydowało o tym, iż w finale rozgrywek Blancos pokonali 2-0 Stade Reims.


DODATKOWE INFORMACJE:

Atlético Madryt:
Najwięcej występów w derbach: Abelardo (27), Collar (24)
Najwięcej bramek w derbach: Campos (9)

Real Madryt:
Najwięcej występów w derbach: Francisco Gento, Raul Gonzalez (29), Pirri (28), Manolo Sanchis i Carlos Santillana (27)
Najwięcej bramek w derbach: Carlos Santillana (13), Raul Gonzalez (11)

PIŁKARZE GRAJĄCY W OBU KLUBACH
W całej historii jest kilku piłkarzy, którzy grali dla obu zespołów. Są to:
- Juan Gomez ‘Juanito’ (grał w Atletico U-18, nie zaliczył debiutu w pierwszym zespole Los Rojiblancos)
- Hugo Sanchez
- Bernd Schuster
- Jose Luis Perez Caminero (grał dla Real Madryt Castilla)
- Raul Gonzalez (nie zaliczył debiutu w pierwszej drużynie Atletico; grał w zespołach juniorskich)
- Juan Eduardo Esnaider
- Pedro Jaro
- Santiago Solari
- Pablo Garcia
- Jose Manuel Jurado
- Jose Antonio Garcia Calvo
- Miguel Angel Ferrer ‘Mista’ (karierę rozpoczynał w młodzieżowych zespołach Realu Madryt; nigdy nie zagrał w pierwszej drużynie)
- Jose Antonio Reyes
- Juanfran Torres